Pierre Bos voor zijn woning in Sint Anthonis. De naam Vinkenbos is een samenvoegsel van de achternamen van Pierre Bos en zijn vrouw Toos. (foto: Tom Oosthout)
Pierre Bos voor zijn woning in Sint Anthonis. De naam Vinkenbos is een samenvoegsel van de achternamen van Pierre Bos en zijn vrouw Toos. (foto: Tom Oosthout)

'Ik ben een jongen van De Peel'

De burgemeesters Michiel van Veen (Gemert), Pierre Bos (Boekel), Hans Gilissen (Venray), Emile Roemer (Heerlen) en Tweede Kamer-lid Erik Ronnes wonen (of woonden) in het Land van Cuijk. Ze gunnen in een serie van vijf verhalen de lezer een blik in de eigen bestuurskeuken die nu buiten het buiten het Land van Cuijk ligt. Tevens kijken ze vanaf hun positie naar de regio van hun roots waar drie van de vijf gemeenten in 2022 samen met elkaar verder willen. Na Michiel van Veen is het woord aan Pierre Bos, deze maand op de kop af tien jaar burgemeester van Boekel.

door Henk Baltussen

Stel Pierre Bos een vraag en leun vervolgens achterover om de spraakwaterval uit Sint Anthonis zijn verhaal te laten doen. Hij houdt niet op, dist met zijn karakteristieke enigszins heze stemgeluid moeiteloos de ene na de andere anekdote op, zijn bevlogenheid voor zijn vak en de regio is indrukwekkend. Een betere ambassadeur van De Peel, de streek die hem lief en dierbaar is, waar hij is geboren, getogen en zijn onderwijs- en politieke carrière heeft opgebouwd, is nauwelijks denkbaar. Hij is met De Peel vergroeid, kent zijn historie en talloze mensen die er werken en wonen, De Peel is zijn habitat, zit in zijn dna. Goed beschouwd was de nu 66-jarige Bos voorbestemd om burgemeester te worden van Boekel.

Een eigenzinnige gemeente, midden in De Peel, waarvan de inwoners koste wat kost zelfstandig willen blijven, bij wie grootschaligheid in het woordenboek niet voorkomt, een gemeente die Bos past als een jas. "Boekel heeft bewezen veel verantwoordelijkheid zelf aan te kunnen. We hebben een eigen glasvezelnet, een eigen energiecorporatie, een vrijwillige stichting beheert alle 35 speelterreinen in de gemeente, ze beheren zelfs landschapsparken. Mensen vragen me wel eens 'wat doe jij daar eigenlijk nog.' Ik praat met ze, breng mensen in de positie en laat ze hun talenten ontwikkelen. Ik voel me zeker ook verbinder. De inzet voor de clubs is enorm. We hebben er allemaal baat bij dat we elkaar hebben. Er is hier die vanzelfsprekendheid, dat zelfvertrouwen. Het geeft veel plezier, energie en rust. Er zijn weinig mensen die zo bevoorrecht zijn als ik."

Even een hap naar adem door de man wiens wieg in Ysselsteyn stond, het bijna honderdjarige Peeldorp waar Bos zijn voorouders pionierswerk verrichtten. In Stevensbeek zat hij op internaat Eymard Ville om jaren later zijn middelbare schoolstudie in Venray te voltooien. Hij volgde de lerarenopleiding, gaf les op de voormalige mavo in Meerlo, later op het Raayland College in Venray. Hij was toen al met zijn gezin vanuit Overloon naar de boerderij van zijn grootouders in Westerbeek verhuisd. Hij raakte in 1985 in de voormalige gemeente Oploo c.a. in de politiek verzeild, was vier jaar later CDA-raadslid en weer vier jaar later wethouder. Toen nog een parttime-functie. "Ysselsteyn, Overloon, Meerlo, Westerbeek, het zijn allemaal kleine dorpen waar kleinschaligheid het geheim is. Altijd is er dat contact, die betrokkenheid, je sprak elkaar aan. Dat deed ik ook met de leerlingen. Als er iemand van school bijvoorbeeld op straat iets uitspookte, dan sprak ik hem daarop aan. Zo van, 'hé, wat deed je daar, hoezo, waarom?' In contact blijven, praten. 'Is goed meister, was het dan.' Juist dat kleine, dat fijnschalige spreekt me enorm aan. Enkele jaren terug riep de provincie Brabant de gemeenten op na te denken over hu eigen bestuurlijk functioneren, samenwerken met andere gemeenten of zelfs fuseren. Prima allemaal, maar Boekel doet het zelf, was het antwoord. Hoe dan, was de vraag? Dat hebben we op papier gezet. Nee, niet met een of ander bureau. De inwoners hebben zelf opgeschreven wat ze ervan vonden, wat ze wilden en hoe. Den Bosch vond het een knap rapport. 'Een voorbeeld voor anderen', zeiden ze erbij. En de provincie laat ons verder met rust. Mits het haalbaar en betaalbaar blijft. We hebben prima zicht op onze kwaliteiten die we waar kunnen maken."

Mooie woorden. Toch kleeft aan Bos het gegeven dat hij na zijn burgemeestersbenoeming nooit in Boekel is gaan wonen. Het twintig kilometer verderop gelegen Sint Anthonis is tot op de dan van vandaag zijn woonplaats. "Begrijp me goed, een burgemeester moet in de gemeente wonen waar hij werkt. Tien jaar terug waren de woningen bijna onverkoopbaar. Ons huis is daarbij een incourante woning wat vooral in die slechte periode parten speelde. De gemeenteraad ging hier heel coulant mee om. We hebben nog geprobeerd onze woning zodanig te verbouwen om het te kunnen verhuren. Heeft allemaal niets uitgehaald. Nu is er veel meer kans om het te verkopen. We hebben het er thuis regelmatig over. De gemeenteraad legt mij de verplichting om te verhuizen niet op. Over twee jaar, als mijn tweede termijn als burgemeester afloopt, zit het er voor mij logischerwijs op. Zeg nooit dat we onze oude dag niet in Boekel gaan slijten."
Pierre Bos blijft vooralsnog in Sint Anthonis, de gemeente die in 2022 fuseert met Cuijk en Boxmeer. "Het mag duidelijk zijn dat ik in zijn algemeenheid niet op die schaalvergrotingen zit te wachten. Maar ik begrijp dat met kerndemocratie de dorpen in de nieuwe gemeente meer vrijheden krijgen, meer voor zichzelf kunnen en mogen zorgen. Dat is een andere vorm. Als de inwoners daarin gedijen, waarom niet. Ze zullen het dan zelf moeten waarmaken, er zelf energie in moeten steken. Of alle dorpen in de drie gemeenten dat kunnen, weet ik niet."

Twee vrouwen hebben Boekel, wat wielrenster Leontien van Moorsel eerder lukte, onlangs weer op de kaart gezet. Michelle en Steffi, de Boer zoekt Vrouw-heldinnen van dit jaar, komen immers uit Boekel. "Het zijn fantastische ambassadrices voor Boekel", zegt Bos. "'Hebben jullie daar eigenlijk voor betaald', is me wel eens gevraagd." Bos schaterlacht hartelijk. "Het blijven gewone Boekelse meiden."

Meer berichten