Emile Roemer hier thuis in Sambeek, voelt zich ook thuis in Heerlen. Of ooit burgemeester worden van het Land van Cuijk een optie is? "Och, wat zal ik zeggen. Je moet nooit iets uitsluiten. Hahaha." (foto: Tom Oosthout)
Emile Roemer hier thuis in Sambeek, voelt zich ook thuis in Heerlen. Of ooit burgemeester worden van het Land van Cuijk een optie is? "Och, wat zal ik zeggen. Je moet nooit iets uitsluiten. Hahaha." (foto: Tom Oosthout)

'Ik sluit wekelijks een drugspand'

De burgemeesters Michiel van Veen (Gemert), Pierre Bos (Boekel), Hans Gilissen (Venray), Emile Roemer (Heerlen) en Tweede Kamer-lid Erik Ronnes wonen (of woonden) in het Land van Cuijk. Ze gunnen in een serie van vijf verhalen de lezer een blik in de eigen bestuurskeuken die nu buiten het Land van Cuijk ligt. De beurt is aan Emile Roemer, geboren Boxmerenaar, woonachtig in Sambeek, oud Tweede Kamerlid en SP-fractieleider en nu interim-burgemeester van Heerlen.

door Henk Baltussen

 Sambekenaar Emile Roemer (56) is na zijn drukke bestaan als Tweede Kamerlid niet naar Heerlen om in die oude mijnwerkersstad parmantig met zijn burgemeestersketting rond te stappen. Hij steekt er zijn handen uit de mouwen. En hoe. Hij sluit wekelijks wel een drugspand, pakte zelf het heft in handen om een verwaarloosde, gecriminaliseerde flat nieuw leven in te blazen, hielp mee miljoenen binnen te halen om de leegstand in het Heerlense winkelhart aan te pakken en leidt de grootscheepse reorganisatie van het 1.100 ambtenaren tellende gemeentekantoor. "Ik ben niet naar Heerlen gegaan om op de tent te passen", stelt Roemer. "Ik wil vol op het orgel gaan. Dat heb ik Theo Bovens (gouverneur van Limburg red.) direct verteld toen hij me vroeg voor Heerlen. Hij was het met me eens."

Voor Roemer het signaal ja te zeggen. Hij is nu driekwart jaar in Heerlen burgemeester, de eerste in Nederland van SP-huize, en liet bij menigeen al een onuitwisbare indruk achter. Op Twitter is Heerlenaar Albert Derks duidelijk: 'Roemer heeft al meer gepresteerd dan al zijn voorgangers bij elkaar en blijft zich inzetten'. Roemer glimlacht. En legt nog maar eens uit dat het besturen in zijn bloed zit. "In de Tweede Kamer ben ik daar elf jaar niet aan toegekomen. Had graag met de SP de kans gehad in een kabinet te komen om daar het verschil te kunnen maken. Jammer. In Boxmeer bewees ik al eerder dat besturen me ligt, in Heerlen heb ik weer dat gevoel. Praten met mensen, zaken aanpakken, dat wil ik laten zien. Niet zitten kniesoren, daar ben ik zo mee klaar. Neem die problemen bij de vmbo-school in Maastricht. Dat gaan mij aan het hart (Roemer was eerder onderwijzer red.). Zo'n klus trekt, dat had ik daar graag opgelost." Problemen direct bij de strot pakken, het beestje bij de naam noemen, Roemer weet er weg mee. Drie dagen zat hij op de burgemeestersstoel, toen de gemeentesecretaris vertrok. "Dan kun je afwachten of als de sodemieter aan de slag gaan. De gemeentesecretaris van Eindhoven vertrok. Hem (Marco Wilke red.) wilde ik hebben. Even later was het geregeld." Met Wilke neemt Roemer de reorganisatie van het Heerlense ambtenarenapparaat onder handen. "We zijn inmiddels van veertien afdelingen terug naar zes gegaan, van veertien naar zes managers. Het aantal leidinggevenden gaat terug van ongeveer 80 naar 35. Dat scheelt ook enkele miljoenen aan loonkosten."


Terug naar Heerlen, waar de drugsflat als een feniks uit zijn as herrees na ingrijpen van Roemer. "Het was daar al twintig jaar een broedplaats van ellende. Ik ben daar op eigen houtje naar toe gegaan en sprak bewoners aan. Ze waren verbaasd dat er een burgemeester kwam kijken. Er kwam een bewonersbijeenkomst, drugsgebruikers en -dealers werden eruit gegooid en ik zette undercoveragenten in. Mensen die hulp nodig hadden kregen zorg op maat, of een andere woning die beter bij ze past. Er is nu een buurtapp om overlast te melden en de flat wordt volledig gerenoveerd. Ik vertelde de bewoners na de bijeenkomst dat ik hoe dan ook terug zou komen; met een helm op of met een taart in de hand. Het werd de taart."
In Heerlen komt Roemer erachter hoe ondermijning vat krijgt op de samenleving en haar bestuurders. Hij snapt daarom dat opinieblad Elsevier dit jaar alle burgemeesters tot Nederlander van het Jaar uitroept. Ze krijgen vaker te maken met intimidatie en dreigementen. Roemer wil er niet veel over kwijt, hij herkent het. "Als je elke week een drugspand sluit, word je bij bepaalde groeperingen niet populairder. De burgemeester wordt steeds meer een crimefighter. Dat moeten we met z'n allen niet willen. Dat burgemeesters motorbendes aanpakken, is toch van de gekke. Trek meer geld uit voor het Openbaar Ministerie. Daar hoort het thuis. In het verlengde daarvan is het tekort aan agenten in Limburg. Natuurlijk trek ik daarover in Den Haag aan de bel. We hangen hier echt aan de laatste mem."


Aan de andere kant is Heerlen de grauwsluier van een verlopen mijnwerkersstad van zich af aan het gooien, zegt Roemer. "Hier gebeuren hele mooie dingen. Anders als anders, ook. Neem het Maankwartier, een prachtig nieuw stukje Heerlen rond het gerenoveerde station met winkels, cafés, een hotel, kantoren en woningen. Het is ook de nieuwe verbinding van de stad tussen noord en zuid. En wat zo mooi is, niet een architect, maar plaatselijk kunstenaar Michel Huisman heeft het ontworpen. Briljant is het. Heerlen krijgt steeds meer kunst en cultuur. Neem het jaarlijkse Festival Culture Nova. Dit jaar waren er 370 voorstellingen in tien dagen. Groter dan Oerol, waar iedereen heen wil. Op economisch vlak is Brightlands booming, en serie data science-centra in Venlo, Sittard, Maastricht en Heerlen. Het is de top van innovatie, het nieuwe Eindhoven in Limburg." Na maart moet Roemer waarschijnlijk naar een andere baan uitkijken als Ralf Krewinkel in Heerlen zijn werk weer oppakt. Wat het wordt? "Onbekend. Misschien iets op bestuurlijk vlak in het onderwijs of de zorg. Ik zie wel wat er op mijn pad komt" Of hij Sambeek ooit nog eens wil verlaten omwille van werk? "Ik woon hier geweldig. En ik word in mei opa. Dan wil ik niet in bijvoorbeeld ergens in Noord-Holland zitten." Is burgemeester van het Land van Cuijk in dat geval misschien een optie? "Och, wat zal ik zeggen. Je moet nooit iets uitsluiten. Hahaha."

Meer berichten