Logo boxmeersweekblad.nl


Ria en Kees en Andaleeb en Toufik werken aan het Tapijt voor Vrede. Achter: Marianne van Heeswijk. (Foto: Marco van den Broek)
Ria en Kees en Andaleeb en Toufik werken aan het Tapijt voor Vrede. Achter: Marianne van Heeswijk. (Foto: Marco van den Broek) (Foto: )

Vredestapijt brengt mensen samen

Op het anders zo rustige kerkplein van Sambeek was het op zondag 9 september een drukte van belang. Er werd onder een aanstekelijk zonnetje enthousiast samengewerkt aan een veelkleurig mozaïek, een Tapijt voor Vrede. Als uitgangspunt voor dit tapijt was gekozen voor het logo van de Stichting Kunst van het Geloven, die vandaag een reeks exposities afsluit.

Door Frans de Koning

Sambeek - Kunstenares en initiatiefneemster Marianne van Heeswijk maakt de kleurrijke tapijten samen met anderen en gebruikt daarvoor onder meer afvalmaterialen als singletjes, elpees, deksels van glazen potjes en plastic flesdoppen. "Deze kunstvorm brengt mensen bij elkaar op basis van gelijkwaardigheid", vertelt Marianne van Heeswijk. "Ik had altijd al interesse in community art, maar Ik kwam pas enkele jaren geleden op het idee van het Tapijt voor Vrede. Ik leerde toen enerzijds iemand uit Amsterdam kennen, die in haar wijk samenleefde met diverse nationaliteiten en daar heel positief over was, terwijl er anderzijds in het land negatieve geruchten op gang kwamen naar aanleiding van de vluchtelingenstroom op dat moment. Dat bracht mij op de gedachte om het eerstvolgende tapijt te leggen samen met vluchtelingen en iedereen, die met ons mee wil werken. Eigenlijk is iedereen in zijn hart voor vrede." "Het eerste tapijt werd gelegd door vluchtelingen uit AZC Autotron en buurtbewoners in de wijk Maliskamp en uit die periode heb ik een aantal vluchtelingen en buurtbewoners overgehouden, die mij meehelpen en het gesprek aangaan bij het leggen van het Tapijt voor Vrede. Inmiddels hebben we dat op meer dan dertig plaatsen al gedaan, op marktpleinen, kerken of bij de moskee."

Op het kerkplein was onder meer het Syrische echtpaar Andaleeb en Toufik present. Ze hebben beiden in de gemeenteadministratie in Damascus gewerkt. Hij (Toufik) is inmiddels drie jaar in Nederland en Andaleeb is met drie oudere kinderen nu ruim een jaar hier. "Het is voor mij belangrijk om op deze manier Nederlandse mensen te leren kennen," zegt ze, "zodat wij duidelijk kunnen maken waarom we gevlucht zijn. Hollandse mensen zijn aardige mensen." Haar man Toufik beaamt wat zijn vrouw zegt, maar hij wil bovendien nog kwijt dat het contact met Nederlandse mensen voor hen heel belangrijk is om de taal beter te leren en daardoor ook toegang te krijgen tot de Nederlandse cultuur. Ook Ria en Kees van Ham, beiden 86 jaar, willen deze middag graag hun steentje bijdragen aan het kunstwerk van het Tapijt voor Vrede. Ria: "Toen ik hier aankwam, was het eerste wat mij opviel aan het kunstwerk, de stabiele kern. Ik denk dat er tussen alle mensen eigenlijk een vaste kern is en daarna mag het wat uitwaaieren, als je elkaar maar de ruimte geeft." Echtgenoot Kees vult het verhaal van zijn vrouw nog verder aan. "Je ziet dat vrede veelkleurig kan zijn; dit is een goede manier om met elkaar in gesprek te komen en, het is niet gebonden aan leeftijd."

reageer als eerste
Meer berichten




Shopbox